Poëzie
Schaduwen der vergetelheid
Omdat de nachten zwaar zijn zwoegen de krijgers met het bloed der dwazen. Het heilige vuur is de pleister op een wonde dat de naam tijd draagt. De helden van heden zijn de skeletten van morgen in een…
Read more
Hartslagen
In de vroegte van de morgen beukt je naam me wakker. In de illusie van het gevoel weet ik dat je me nodig hebt. De nachtrust is niet langer de spons die mijn vermoeide ziel tijdelijk rust gunt.…
Read more
Wapenspreuk
Wanneer de dwazen zullen ophouden halve onwaarheden te verkondigen, zullen we één zijn in de zwoelte van de laatste ultieme zucht. Omdat noodlot onveranderd is tegen de troosteloze vlakte van de dagen, kleur ik de horizon met je…
Read more
Bevroren naam
Je bent de prinses van de stad waar Men twee talen spreekt. Ik de tartende, eeuwig aarzelende zwerver, steeds ergens op bezoek in nachtelijke burchten van hoop en verwachtingen. Je naam heeft zichzelf bevroren op mijn lippen en…
Read more