De rode sari

De rode sari

Het geurpalet van de veelkleurige kruiden deed die avond een aanval

op de flanken van mijn neusvleugels, terwijl mijn ogen deskundig

afgeleid werden door je rode sari geflankeerd door gouden lijnen

als de bloedvaten van je hart die bewogen in de wind omdat ze

je bewegingen eerden in het respect van eeuwenoude tradities.

 

De diepgang in je ogen was de diepste lagune waarin ik mijn zorgen

kon verdrinken in een woud van pixels die elk een geheim verborgen.

De opzwepende muziek was de strijdkreet die mijn poriën het bevel gaven

om de hitte van je lippen tot mij te nemen als een nectar van de goden.

De olifanten in de achtergrond waren de tot leven gekomen stenen

tempelwachters die ons geluk veilig stelden met hun kolossale aanwezigheid.

 

De wierrook der kloosters nestelden zich in je haar, de zwarte golven waarin

de gratie lag die bezongen werd in de ziel van India, je was voor altijd mijn

Maharani van de laatste verzuchtingen, het exotisch parfum die mijn ziel

zou bezetten met een passie die onderstreept werd door de drums van

de aanbrekende nacht, jij zal altijd dansen in je rode sari op de zandwegen

van mijn geheugen, mijn versplinterd leven en mijn verdwaalde ziel.

 

© Thalmaray

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *