Hee-jin

Hee-jin

Terwijl ik de woorden aan het eten was van je knalrode lippen

daalde ik af in de draaikolk van je prachtige ogen in een spiraal

dat even duizelingwekkend was als de betoverende blik in je pupillen.

Op het ritme van je hartslag leerde je me ademhalen in de wereld

die jouw speeldecor was omdat jouw blik de atmosfeer stuurde

in de kamer, tussen schemering en de bloesem van de dag die

kleur gaf aan je gezicht en de schaduwen rondom je accentueerde.

 

Terwijl ik de sfeer opsnoof in de zaal waar je parfum de geur

van de gerijpte Bordeaux overwon, en in mijn wijnglas de storm

leek te ontwaken sinds de nanoseconde waarin ik je voor het eerst zag,

bewoog je door de kamer als de lotus die gracieus een plaats opeiste

op de rimpels van de rivier wanneer de zonsopgang schuw verscheen.

Onze ogen bedreven op afstand de liefde in een visuele omhelzing

waarbij de tijd leek te bevriezen en enkel wij genoten van de muziek.

 

Terwijl je vingertoppen op verkenning gingen langsheen de littekens

op mijn gezicht, overviel je stem me zachtjes als de smaak van ginseng

die mijn wildste harttochten revitaliseerde in de tijd van je versnelde hartslag.

In een magistraal spel raakten we elkaar aan en de lichten in mijn ziel

gingen een voor een aan in de plotse agonie van de vallende duisternis.

Mijn naam liet ik nestelen in je parfum en ik ontving de kus van je hart.

Sprookjes worden niet geschreven, soms vallen ze in hun plaats.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *