Kailani

Kailani

Mijn ogen klampen zich elke morgen vast aan de horizonlijn

als vermoeide drenkelingen op zoek naar een reddingsboei

in de gedaante van je gezicht en met zilt op de lippen

herhaal ik bij iedere golfslag tevergeefs je naam.

 

Met het sluiten van mijn ogen ontcijfer ik zorgvuldige

de schuimende waterschimmels die zich ter pletter

storten tussen mijn met zand getooide tenen en ik

probeer je ergens in te beelden op je koraalstrand

in het land van de  eeuwige bamboe en de moesson.

 

De wind chargeert meedogenloos op mijn gezicht

en draagt het geluid van je hartslag tot bij mij om mijn

ziel rust te gunnen in de monotonie van mijn gedachten

die zich levendig houden aan jouw jasmijnen herinnering.

De meeuwen krijsen me toe dan mijn ochtend jouw nacht is

en dat we alleen zijn maar ook compleet zoals een schelp

bestaat uit twee engelenvleugels, ondeelbaar fragiel mooi.

 

Je bent mijn eb en mijn vloed, ik ben de nooit opgevende

golf die je altijd zal blijven strelen, zolang de maan en

de zon minnaars zijn op de natte korrels der tijd.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *