Smaragd

Smaragd

Als een slang voelde ik de muziek die mijn ziel overnam langsheen mijn

zintuigen kronkelend in een koortsachtige mist die zich leek te nestelen

in het moment van de nacht waar remmen niet meer konden stoppen.

Je beide ogen waren bladzijden van een kostbaar perkament en bij het

knipperen van je oogleden bladerde ik schalks en uitdagend in je verhaal

in een zucht van ultieme berusting als de geur van jasmijn die valt op je

smaakpapillen en je een gevoel geeft van vertraagde dappere extase.

 

Elke dag lees ik nog in je ogen, de herinnering aan de openbaring van je

ziel en het inademen van je lichaam strelen nu nog mijn smaragden dromen

in een innerlijke tuin van Eden, die verborgen zit achter het betonnen woud

in een stad die drinkt van de Lotus rivier waar jij je God aansprak in een

verzegeling van de gevoelens die de geur hadden van kaarsen die het

vuur hadden gevonden in een wierrook brandende, ongeremde passie,

vluchtig, bijna onzichtbaar als een filter neerdalend op onze levens.

 

Onwezenlijk dat in de magie van een ontmoeting de kracht schuilt die de

hemelen groen kleurt als smaragden die gloeien in de lava van je irissen,

je bent mijn meest ultieme meesterwerk in mijn leven, die ik niet kan noch

wil wissen, de indruk die je op me naliet was mijn conversatie met mijn

lotsbestemming, je streelde mijn ziel met je lichaam, je gaf me een naam

en een tastbaar moment waar ik tijdmeester was op aarde, de zandloper

loopt nu bijna leeg, dankzij jou ben ik dankbaar dat ik het geluk had met dit

smaragdengevoel te versmelten naar iets wat sterker is dan tijd en afstand.

jagiya saranghae.

 

 

© Thalmaray

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *