Amor Angelicus

Amor Angelicus

In de schuchterheid van de nacht laaiden je ogen op naar mijn gezicht

terwijl de regendruppels zich verzamelden als een watermasker rond

je door de zon gezegende gezicht, in de magie van de hartslagseconde

leken tranen zich te vermengen met de vloeibare hemelparels en met

die blik leken de kosmische puzzelstukken ceremonieel traag in elkaar

te vallen, als een symfonie die de muzieknoten asiel gaf in de harmonie

van de ademhaling die leek te verdampen in het decor van een bamboemuur

waarin je leek te verschijnen als een geïllumineerde schaduw die de pijn

uit mijn hart trok en verhalen schreef op mijn verbaasde pupillen omdat

logica geen macht heeft over de magie van de verenigde harten.

 

In de vochtigheid van je tranen lag het script voor de tocht die alles in vraag

kon stellen, het bamboewoud leek nu zandlopers te zijn die eerbiedig bogen

op bevel van je blik die me meetrok in de tempel van de onwaarschijnlijkheid

en de cape die neerdaalde uit de hemel en op je naakte schouders viel

was de absolutie van de gedachten die je doorgaf op de golf van je ogen

omdat de intiemste taal nog steeds die van de stilte was en zuiverende regen.

In de kus die volgde werd ik geridderd in de troonzaal der engelen omdat

van je houden een sacraal godsgeschenk werd op de troon van de tijd.

Voor eeuwig, was geen wapenspreuk, het was een belofte op het gevleugeld altaar.

Amor Angelicus.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *