Ergens

143270831865872094_7cXPx9Zl_f

De nacht verdrinkt zichzelf in

de stilte der eenzaten.

Ergens slaap je onrustig de dag van je weg.

Hoe vertel ik je in een fluisterende storm,

wat er in mijn bloed kolkt?

Ergens lijkt jij te speuren door de pupil

van een kind naar iets wat nog nooit

iemand gekend heeft,

iets dat ik voor de rest van mijn leven

met jou wens te ontcijferen.

PrtScr capture

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *