Grace

Grace

In het decor van een besneeuwd woud verscheen je met je zwarte

haren fladderend en een blik in je ogen die stervende kometen kon vangen.

In de souplesse van hemelse schoonheid gaf je een telepathisch bevel

waarop honderden monarchvlinders je prachtige lichaam omhulden om

te dienen als je trouwkleed omdat de aarde smeekte om een koningin.

Op je ranke naakte schouders ruste de ademhaling van de oude verhalen

en langzaam bewoog je naar je troon met je twee luipaarden die hun rol

opnamen als schildwachten, in de zetel der macht werd je de legende

die reeds verscholen zat in je hart toen je nog een onschuldig kind was.

 

Op de geluiden van uiteenspattende ijskristallen beval je de zon om te

schijnen omdat liefde geen invasie is maar een annexatie van de ultieme

wens die ooit werd geschreven in de schaduw van een haardvuur en onder

de zilveren zegen van de maanstralen die je naam schreven in het zand

telkens een golf de oevers van de hoop verzegelden met een hartstochtelijke kus.

Op de troon van mijn gedachten zal ik altijd de hartstochten leiden naar

het beloofde hart omdat emoties het schild dragen der onschuld in de

passie van je ogen, herbeleef ik je telkens weer, in het aroma van je haar

en de frisheid van gedachten die je in je droeg en met me deelde.

Alle sprookjes zijn echt op het versleten schaakspel van de liefde.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *