Je parfum leeft nog

Je parfum leeft nog

Je parfum leeft nog tussen mijn lakens als de ademhaling van

je hart dat sprongen kon maken op het fluisterpad van ons verhaal

tegen de straatstenen in een land die me opnam als een verborgen

wees die dronk in je ogen, ademde op je lippen en vergat te eten

in de fascinatie van je pupillen die me zouden kluisteren levenslang.

 

Je parfum leeft nog tussen mijn baardstoppels die groeien als riet,

sterk zoals de herinnering aan je lippen die me konden bevangen

in de wierrook van de uitgestelde eeuwigheid, je stem blijft

ook nu nog mijn trappenzaal bewandelen die afzakt naar de meest

verborgen kamers van mijn hart, daar waar je altijd blijft wonen.

 

Je parfum flankeert mijn ochtenzweet in de agonie omdat je niet

naast me aan het wandelen bent in het bos van de gouden draak

waar pijn slechts een obstakel is in de horde van het compleet zijn.

Mijn betere helft zal je altijd blijven omdat de golven ook nooit

echt afscheid nemen van verlaten stranden en mensen soms

schipbreuk lijden in de oceaan van de emoties die branden als vuur.

 

© Thalmaray

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *