Sneeuwkristallen

Sneeuwkristallen

Sneeuwkristallen gingen tevergeefs een competitie aan met

de schittering in je donkere ogen welke donkere dagen naar

je hand zette alsof het een koninklijk winterbevel was.

Je porceleinen gezicht was een met de warmte damp

van je ademhaling die je gekleed liet in een geheimzinnige

waas die de koude naar hartenlust kon bevelen als

mijn ijskoningin die heerste over het woud waar mijn

hart klopte op het dennenritme van de wintermagie.

 

Sneeuwkristallen vormden een halssnoer rond je ranke hals

en het deed me denken aan een ree die voorzichtig de eerste

stappen zette in een wereld met vallen en koppig opstaan,

als de hogepriesteres van Yule zou je nooit meer toelaten

dat mijn hart zou verkillen in de wereld van mensen.

Ik weet dat sneeuw je tranen zijn, ons kil geheim.

 

© Thalmaray

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *