Vaarwel

Vaarwel

 

vaho00092

Vraag me niet waarom de regen

de kleur van het bloed mee kreeg

in die geketende nacht.

 

Woorden overtroffen

het suïcidale geweld van de branding.

Vaarwel, zei je terwijl de wind

een belofte in je haren vlocht.

We begrepen dat we elk naar een

andere haven stevenden.

 

Je  broze lichaam paste wonderwel bij de

eenzaamheid van de nakende zonsopgang.

Er liep een lucide traan uit je ooghoek

en ik bewonderde in  mesmeriaanse stilte de

meest ultieme schoonheid.

 

Een laatste blik en je verdween

over de dichtstbijzijnde golfbreker.

Ik wierp een ontgoocheling in het water

en snoof de zoute geur op van de

eeuwige loutering.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *