Poëzie

Tijdparadox

Tijdparadox

  In nachtelijke dagenraden verken ik je gezicht die een weg zoekt doorheen de rumoerige mensenvlakten.   Met een stille kreet bedrijf ik door middel van verlangens, met jou de liefde.   Verloren in een web van ijs wekkende verhalen,…
Read more
La Colmena

La Colmena

    De dauphin van de duisternis heeft geen troon geërfd, doch de ridders van het noodlot hebben mij het zwaard der relativiteit geschonken. Ik had nog nooit aan een bijenkorf gedacht, prachtig kasteel van verschillende facetten, waarin elke dappere…
Read more
Oase

Oase

  Met het orgasme van de avond in gedachten glijden m’n ogen over je tenger lichaam. In de naaktheid van de eenvoud beweeg ik met mijn blik over jouw universum van genot. In de hunkering glijden mijn vingers als een…
Read more
De graal

De graal

  Wilde ganzen vliegen tartend in de schemer van de overleden dag. De hemel, gitzwart, vragend aan de aarde, sirenenlied waar nooit een antwoord op komt. Met de idiotie der massa is leven een nooit helende wonde, het bastion van…
Read more
Wapenspreuk

Wapenspreuk

  Wanneer de dwazen zullen ophouden halve onwaarheden te verkondigen, zullen we één zijn in de zwoelte van de laatste ultieme zucht. Omdat noodlot onveranderd is tegen de  troosteloze vlakte van de dagen, kleur ik de horizon met je naam,…
Read more
Bevroren naam

Bevroren naam

  Je bent de prinses van de stad waar Men twee talen spreekt. Ik de tartende, eeuwig aarzelende zwerver, steeds ergens op bezoek in nachtelijke burchten van hoop en verwachtingen. Je naam heeft zichzelf bevroren op mijn lippen en zenuw…
Read more