Retro

Retro

Ieder woord die je ooit tegen me zei verscheen als graffiti op

de muur van mijn geweten, elke zin zit nu nog tussen de accolades

van mijn vermoeid geheugen, ieder gesprek is nu een onafgewerkte

symfonie die weergalmt in het auditieve rijk van vraagtekens en

uitroeptekens, omdat geheugen een fossiel is van de meest

waardevolle momenten in een leven, de asterix die telt op

het grote spelbord van wilde kussen en zilte kristallen tranen.

 

Iedere blik die je me toewierp zit gegraveerd in de banken van

mijn brein, omdat we nooit echt hielden van stoptekens en de

komma de prelude was van smaakvolle ochtenden waarin

aanrakingen het ontbijt was voor de uitverkoren kinderen der goden.

Je ogen dissecteerden elke emotie verscholen in mijn poriën

omdat houden van een deling was van zielen en de som ervan

de uitkomst was waar iedere hartklopping voor bleef leven.

 

Iedere kus was de pleister die mijn lichaam deed tintelen tot

een mathematisch gevoel waarbij alles zin had in de vermenigvuldiging

van wensen en lusten die zichzelf vonden op het altaar van de

eeuwigheid, omdat houden van tijdloos en onsterfelijk is gevangen

in de momenten waar ziel energie het huwelijk voltrekt tussen

mensen die elkaar vonden en de ketens van onzekere levens

verankeren in de magische eed van houden van elkaar.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *