Luanna

Luanna

Op de oever waar de heilige lotusbloemen de oevers kussen in stilte

deed je aanraking mijn lichaam beven en in je ogen lag de talisman

van de hoop die fonkelend me seismologisch van mijn stuk bracht in

vrije val, omdat ik wist dat je liefde me zou opvangen als hogepriesteres

van je land die de geheimen beheerste van liefkozingen die nederige offers

waren aan mijn hart, simpel altaar in de sacristie van mijn innerlijk bestaan.

 

In je voetsporen droeg je mijn ziel naar verre horizonten in mijn geest,

als een eeuwige vlam die te koppig was om uit te doven, twee hartslagen

die synchroon hun pas uittekenden op het warme zand in de baai van

eeuwig verlangen, onze verstrengelde handen grepen elke gelegenheid

aan om onze blikken te doen versmelten tot een hemelsblauw verlangen.

 

Aan je zijde, heerste ik in gedachten over ruimte en tijd en schilderde

Ik op een canvas vol verlangen je beeld die als een tatoeage zou kleven

op mijn hoornvlies tot mijn hart uiteindelijk zou overgaan tot het mooiste

geluid op aarde, die van de helende en louterende stilte, zoals je kus

die telkens weer vrucht gaf aan mijn lippen, waarna de woorden van

adoratie rijkelijk vloeiden omdat je me kon aanraken met je ogen,

me kon liefhebben met gedachten en je persoon me streelde in extase.

Ben dankbaar dat ik vergat dit alles te vergeten.

 

© Thalmaray

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *